Serdecznik pospolity

Duża bylina z rodziny Jasnotowatych (Labiatae) o ostrym zapachu i gorzkim smaku.
Na grubych, bruzdowanych, czworokanciastych, owłosionych łodygach rozmieszczone są owłosione, klapowane, ząbkowane na brzegu, ciemnozielone liście o jaśniejszym spodzie. U odmian bywają żółtawo nakrapiane.
Od połowy lata do połowy jesieni pojawiają się
okółki kwiatów o barwie od bladoróżowej do czerwonopurpurowej. Roślina lecznicza, znana od dawna. Działanie: uspokajające, regulujące pracę serca, przeciwskurczowe, ściągające, słabo moczopędne i przeciwbiegunkowe. Stosowany jest jako ziółko nasercowe; łagodzi kołatania serca i arytmię, wzmacnia mięsień sercowy, pomaga przy nadciśnieniu. Ponadto jego przeciwskurczowe własności wykorzystuje się przy bólach brzucha (zmniejsza skurcze jelit), wzdęciach,zaburzeniach trawienia, biegunkach i przy bolesnym miesiączkowaniu. Może być używany w postaci naparu. Dawniej używany był przez kobiety karmiące do wzmożenia laktacji. Zastosowany z innymi ziołami leczniczymi, wzmacnia ich działanie.
Roślina miododajna, chętnie uprawiana przez pszczelarzy.