Śnieżnik lśniący

Roślina cebulowa z rodziny Hiacyntowatych (Hyacinthaceae Batsch). Nazwa od greckich słów: Chion - śnieg i doxa - duma, sława. Dziko występują na zboczach gór w Azji Mniejszej. Uprawiany jest nie tylko gatunek podstawowy (Ś. lśniący) o gwiazdkowatych kwiatach średnicy około 2 cm, ale także dwa inne, bardzo podobne. Różnią się siłą wzrostu, wielkością kwiatów i kształtem cebul. Popularny jest Śnieżnik olbrzymi (Ch. gigantea), dorastający do 20 cm wysokości o kwiatach średnicy 4 cm. (Fot.1) oraz Śnieżnik sardeński (Ch. sardensis) o bardzo licznych, drobnych kwiatach zebranych w baldaszki. Wszystkie śnieśniki mają kwiaty w odcieniach niebiesko-różowawych z białym oczkiem. Znane są też odmiany czysto białe 'Alba'.