Śnieżyca letnia

Rzadko uprawiana bylina cebulowa z rodziny Amarylkowatych (Amaryllidaceae), bardzo podobna do rodzimej Śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum). Różnią się okresem kwitnienia - wiosenna zakwita w marcu, zaś letnia w maju, a nawet czerwcu - oraz budową kwiatostanu. Śnieżyca letnia dorasta nawet do 40 cm, a na jednym pędzie kwiatowym ma do 8 kwiatów, zwisających dzwonków, o białych płatkach z zielonymi lub żóltymi plamkami na czubkach. Ś. wiosenna ma wprawdzie podobne kwiaty, ale 1-2 na pędzie i nieco większe. Śnieżyce rozmnaża się znielicznych cebulek przybyszowych. Cebulki wykopujemy po zaschnięciu liści, osuszamy i przetrzymujemy w suchym pomieszczeniu. Do gruntu sadzimy we wrześniu. Na jednym miejscu mogą rosnąć (bez wykopywania) przez kilka lat.